خاطرات شهدا

مع خربزه!

اوضاع غذا که به هم می ریخت، دعاها سوزناک تر می شد. کم کم یادمان می رفت که چلو مرغ چه شکلی است، ران مرغ کدام است، سینۀ آن کدام؛ یا چلو کباب چه جزییاتی دارد در چنین شرایطی، اگر نان خشک هم می خوردیم سعی می کردیم با تداعی خاطرات روزهایی که غذای مطبوعی داشتیم، طعم نان و پنیر را عوض کنیم و با انواع راز و نیاز و دعاهای مخصوص سفره نشاط خودمان را حفظ کنیم و نگذاریم روحیه مان ضعیف بشود.

از جملۀ آن دعاها یکی این بود: اللهم ارزقنا پلو، تحتهم کره، فوقهم کباب، یمینی دوغ، یساری شربت، مع خربزه علیه السلام، آن وقت بقیه آمین می گفتند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن